ARTTIRDIKÇA AZALIYOR İNSAN!
Yaşı arttıkça AZALIYOR, nabzı kalp atışı AZALIYOR, nefes alıp verişi AZALIYOR, oturup kalkması AZALIYOR, yürümesi adım atması AZALIYOR, neşesi gülmesi AZALIYOR, yemesi içmesi AZALIYOR, gözlerini kapatıp uyuması AZALIYOR, konuşması sözleri AZALIYOR, anlaması anlaşılması AZALIYOR, dinlemesi duyması AZALIYOR, gülmesi neşesi AZALIYOR, gücü kuvveti takati AZALIYOR, yaşı çoğalırken ÖMRÜ AZALTIYOR, eskiler çoğaldıkça yenileri AZALIYOR, yaşlandıkça yaşam kalitesi AZALIYOR...
Bir torna tezgahında dönen demir çubuk misali, her döndüğünde çapından kütlesinden bir paso alınıp AZALIYOR. Yani velhasıl zaman insanı AZALTIYOR. Özüne dönüyor insan; ilk doğduğu her şeyinin az olduğu güne. Ve sonra hiç oluyor insan, geri dönüyor RUHUN bedene üflenmeden önce durduğu yere.
Benim bu DÜNYA'dan anladığım tek şey; insan ölmek için doğuyor ve yeniden doğmak için ÖLÜYOR. Bu iki arasında gelip gidiyor. Yaşadığı ve yaşattıklarına da sınav deniyor. Ve sonunda yine iki var. CENNET ya da Rabbim muhafaza eylesin Cehennem. İkisi de hak. Rabbim tüm inananları SINAVINI kazananlardan eylesin. Zaman son zaman ve zor zaman.
Saygılarımla...
Yalçın Kaynak / Güreş Yazarı & Sadece Güreş Programı Yorumcusu